Nasza oferta

Gabinety Terapeutyczne Drabinka to miejsce, w którym oferujemy Państwu szeroką gamę usług wspierających rozwój dziecka oraz umiejętności wychowawcze rodzica.

Terapia logopedyczna

Terapia logopedyczna polega na podejmowaniu odpowiednich działań, mających na celu rozwiązywanie problemów komunikacyjnych, a także usprawnianie funkcji prymarnych takich jak oddychanie, jedzenie i picie. W trakcie zajęć dziecko usprawnia pracę aparatu artykulacyjnego, rozwija system językowy oraz uczy się prawidłowej realizacji głosek. Zakwalifikowanie na terapię poprzedzone jest diagnozą, podczas której przeprowadza się wywiad z rodzicem na temat całościowego rozwoju dziecka, ocenia wszystkie aspekty mowy (mowa spontaniczna, zasób słownictwa, realizacja dźwięków mowy, strona gramatyczna itd.), sprawdza budowę i sprawność narządów artykulacyjnych oraz słuch fonetyczno-fonologiczny.
W sytuacji gdy mowa werbalna nie rozwija się w sposób prawidłowy należy wprowadzić komunikację alternatywną lub wspomagającą. Podczas prowadzonej terapii wykorzystujemy gesty Makaton, symbole Mówik oraz system PECS.


Terapia integracji sensorycznej

Metoda Integracji Sensorycznej to metoda porządkowania doznań odbieranych przez ciało, aby mogły zostać przezeń wykorzystywane w jakimś celu. Codziennie tysiące doznań napływa do nas poprzez zmysły. Nasz mózg musi te informacje sortować, przetwarzać i przesyłać do „stacji przeznaczenia” lub je integrować i łączyć z innymi. Terapia polega na organizowaniu otoczenia w taki sposób, aby dziecko doświadczało zróżnicowanych doświadczeń sensorycznych w trakcie ruchu. Zajęcia na sali połączone są z ćwiczeniami prowadzonymi przez rodziców w domu wg wskazań terapeuty.
Sprawnie funkcjonująca integracja sensoryczna tworzy podstawę poczucia bezpieczeństwa fizycznego i emocjonalnego. Diagnoza w zakresie przetwarzania bodźców zalecana jest, gdy dziecko przejawia różne zachowania m. in.:

  • Ma trudności z koncentracją uwagi
  • Jest niezgrabne ruchowo
  • Ma trudności z nawiązywaniem przyjaźni
  • Często wpada w złość, gniew
  • Często przestaje słuchać, gdy mówi się do niego przez dłuższy czas
  • Nie lubi pewnych odgłosów, zatyka uszy
  • Potyka się i przewraca
  • Jest szybki, ruchliwy, lubi skakać i wspinać się na meble
  • Szczypie dzieci, potrąca je
  • Wpada w histerię, budzi się w nocy
  • Nie lubi nowych potraw
  • Nie je niektórych produktów ze względu na konsystencję
  • Nie lubi dotyku obcych ludzi
  • Mówi niedbale, czasami trudno go zrozumieć
  • Ma kłopoty z cięciem nożyczkami, malowaniem
  • Myli litery, ma trudności z czytaniem
  • Często wygląda na sfrustrowanego, przegranego
  • Brak mu pewności siebie

Terapia psychologiczna

Terapia psychologiczna dzieci i młodzieży ma charakter długoterminowy. Jej celem jest określenie przyczyn wystąpienia trudności zakłócających rozwój dziecka oraz przepracowanie ich. Trudności z jakimi dzieci kierowane są na terapię to m.in. zaburzenia rozwojowe, zaburzenia emocjonalne, stany lękowe, fobie, moczenie nocne, zaparcia, tiki, zaburzenia przywiązania, trudne doświadczenia życiowe (rozwód rodziców, utrata członków rodziny), nieprzebyta żałoba, stany depresyjne i obniżony nastrój, trudności w relacjach z rówieśnikami, trudności i zaburzenia w zachowaniu, agresja, nadpobudliwość, nieśmiałość, wycofanie. Terapia ma na celu także wspieranie ogólnego rozwoju dziecka, jego koncentracji uwagi, myślenia logicznego i przyczynowo-skutkowego, percepcji wzrokowej, koordynacji wzrokowo-ruchowej, rozwijanie kompetencji społecznych i emocjonalnych, budowanie poczucia własnej wartości, autentycznego obrazu samego siebie oraz odkrywanie swoich zasobów.


Poradnictwo psychologiczne

Poradnictwo psychologiczne ma na celu zdiagnozowanie trudności oraz wspólne odnalezienie rozwiązania i stworzenie planu działania. Jest to doraźna pomoc w kryzysach oraz wsparcie na drodze odzyskiwania równowagi emocjonalnej. Poradnictwo ma charakter krótkoterminowy. Polega na wyjaśnieniu problemów, rozpoznaniu ich przyczyn, psychoedukacji, pomocy w odnalezieniu innej perspektywy, dotarciu do zasobów osoby zgłaszającej się z trudnością oraz wsparciu jej w odnalezieniu właściwego rozwiązania. Poradnictwo dla rodziców skupia się szczególnie na wspieraniu w procesie wychowywania dziecka i umacnianiu podczas wprowadzania zmian.


Psychoterapia
dzieci od 10 roku życia, młodzieży i dorosłych.

Psychoterapia to metoda stosowana w różnego rodzaju trudnościach psychicznych, emocjonalnych mających wpływ na codzienne funkcjonowanie, z którymi samemu ciężko się zmierzyć. Polega na empatycznej rozmowie i wspólnym poszukiwaniu rozumienia problemu, tego co osoba doświadcza, przeżywa, na poszukiwaniu innego spojrzenia na swoje trudności oraz wydobywaniu własnych zasobów. Terapia nie polega na dawaniu rad czy gotowych rozwiązań. Jest to wspólne poszukiwanie, w relacji terapeutycznej innego spojrzenia na trudności, ich rozumienia. Spotkania przebiegają w atmosferze szacunku i akceptacji. Podczas sesji omawiane są bieżące problemy, niepokojące objawy, funkcjonowanie w różnych obszarach życia. Podstawą terapii jest zatem nawiązanie przymierza/relacji terapeutycznej i stworzenie warunków, w których pacjent poczuje się bezpiecznie. Celem terapii jest dokonanie zmian w zakresie niekorzystnych i nieadekwatnych sposobów funkcjonowania oraz uwolnienie od niepokojących objawów poprzez przekazanie pacjentowi wiedzy na temat przyczyn trudności, zaburzeń, ich mechanizmów oraz udzielenie wsparcia emocjonalnego. Czas trwania psychoterapii uzależniony jest w dużej mierze od złożoności problemu.


Wskazaniem do rozpoczęcia psychoterapii mogą być m.in.:

  • spadek zadowolenia z życia,
  • trudne sytuacje życiowe, traumatyczne doświadczenia,
  • poczucie bezradności, wewnętrznej pustki,
  • trudności emocjonalne.


W przypadku dzieci i młodzieży psychoterapia może być wskazana i pomocna, w szczególności gdy trudnością stają się:

  • emocje dziecka (obniżony nastrój, wybuchy złości, płaczliwość, drażliwość lub inne problemy emocjonalne),
  • niska samoocena, niepewność,
  • lęk,
  • depresja,
  • problemy w relacjach z rówieśnikami, rodzeństwem, rodzicami,
  • problemy z zachowaniem (zachowania agresywne, opozycyjno – buntownicze, problemy z nauką),
  • trudne lub traumatyczne doświadczenia (doświadczanie przemocy, rozwód rodziców, wypadek),
  • emocje związane z utratą (śmierć, przewlekła choroba)
  • zachowania autoagresywne (samookaleczania, myśli samobójcze, podejmowanie ryzykownych zachowań),
  • wyzwania okresu dojrzewania i wchodzenia w dorosłość (akceptacja własnego ciała, tożsamość seksualna)


W przypadku dzieci i młodzieży metody pracy terapeutycznej dostosowane są do etapu rozwojowego młodego człowieka. Uzupełnieniem są różnego rodzaju ćwiczenia, karty pracy, w przypadku młodszych dzieci – zabawa. Celem terapii dzieci i młodzieży jest przede wszystkim większa świadomość i rozumienie emocji, lepsza jakość relacji z opiekunami i środowiskiem rówieśniczym, kształtowanie umiejętności społecznych, wypracowanie nowych sposobów radzenia sobie z przeżywanymi trudnościami. Niezwykle ważna w procesie psychoterapii dzieci i młodzieży jest postawa rodziców, pozytywne odnoszenie się rodziców do spotkań z terapeutą. Rodzice uczestniczą aktywnie na etapie konsultacji i okresowo w procesie terapeutycznym.


Konsultacje rodzicielskie/wychowawcze

W zależności od potrzeb mogą stanowić jednorazowe spotkanie lub przybrać formę kilku spotkań. Są rozmową w atmosferze zrozumienia, poszukiwaniem możliwych przyczyn trudności, a przede wszystkim szukaniem rozwiązań i optymalnych sposobów wspierania dziecka. Może z nich skorzystać każdy rodzic, dla którego ważny jest proces wychowania dziecka, jego optymalnego wspierania i mądrego towarzyszenia w rozwoju. Są formą pomocy również w sytuacji, gdy pojawia się wypalenie rodzicielskie, załamanie satysfakcji i kompetencji w roli rodzica. Pomagają zrozumieć przyczyny tego oraz wspólne poszukać najlepszych sposobów radzenia sobie z przeciążeniem rolą rodzica, poczuciem braku kompetencji.


Spotkania w ramach konsultacji rodzicielskich mogą przybierać formę spotkań z rodzicami lub też rodziców z dzieckiem.


Konsultacje rodzicielskie są zatem odpowiednią formą wsparcia w szczególności gdy:

  • niepokoi zachowanie lub funkcjonowanie dziecka,
  • dziecko nie radzi sobie z trudnościami w szkole, w życiu (np. bliskiej osoby, rozstanie rodziców),
  • trudno porozumieć się z dzieckiem,
  • pojawiły się trudności w relacjach rodzinnych,
  • dotychczasowe metody wychowawcze nie działają,
  • nie wiadomo jak zachować się wobec trudności dziecka,
  • nie wiadomo jak wesprzeć dziecko w poradzeniu sobie z nową sytuację (pojawienie się rodzeństwa, zmiana miejsca zamieszkania).


Dzięki wsparciu można:

  • poznać i zrozumieć przyczyny trudności,
  • poznać nowe strategie radzenia sobie z trudnościami, reagowania w sytuacjach trudnych,
  • lepiej rozumieć siebie w roli rodzica,
  • poprawić jakość relacji w rodzinie,
  • lepiej rozumieć dziecko,
  • poprawić umiejętność wsparcia dziecka w procesie wychowania, rozwoju,
  • lepiej komunikować się z dzieckiem.

Warsztaty/spotkania tematyczne dla rodziców

Warsztaty edukacyjne, spotkania tematyczne dla rodziców i opiekunów to forma wsparcia grupowego. Mogą mieć charakter jednorazowych lub cyklicznych spotkań, jak chociażby cykl 10 warsztatów opartych na programie „Szkoła dla Rodziców i Wychowawców”. Zajęcia w kameralnych grupach, w ciepłej, życzliwej atmosferze to okazja do wspólnego poszukiwania nowych sposobów reagowania w różnych trudnych sytuacjach wychowawczych dnia codziennego. Dają możliwość przyglądnięcia się także sobie w roli rodzica, opiekuna i refleksji nad własnymi postawami wychowawczymi. Są okazją do wymiany cennych doświadczeń między rodzicami. Prowadzący, który pełni funkcję moderatora, koordynatora, przekazuje nie tylko wiedzę na określony temat, ale też porządkuje, prowokuje do refleksji, podsumowuje. Proponowane przez prowadzącego ćwiczenia, stosowane metody i techniki pracy podczas zajęć pozwalają z kolei na głębsze doświadczenie omawianego tematu.


Propozycja warsztatów/spotkań będzie przedstawiana na bieżąco na stronach internetowych


Trening słuchowy Johansena

Trening słuchowy Johansena jest skuteczną pomocą w przypadku opóźnionego rozwoju słuchowego i opóźnionego rozwoju mowy, zaburzeń uwagi, nadwrażliwości na dźwięki, autyzmu oraz zaburzeń przetwarzania słuchowego APD. Jest to metoda wspomagająca, którą można stosować już u 3-letnich dzieci, również u dzieci niemówiących.
Co warto wiedzieć?

  • indywidualny program terapii z odpowiednio filtrowaną muzyką instrumentalną jest dostępny w formie aplikacji ub w formie płyt CD wysyłanych na adres domowy,
  • utworów należy słuchać przez słuchawki 6 dni w tygodniu, jeden utwór trwa ok.10 - 15 minut,
  • postępy terapii sprawdzane są co ok. 6- 10 tygodni na diagnozie kontrolnej, po której za każdym razem pacjent otrzymuje nowy, specjalnie dla niego przygotowany etap terapii,
  • trening trwa ok. 12 miesięcy.

Neuroakustyczny Trening Mózgu SAS

Neuroakustyczny Trening Mózgu SAS doskonali podstawowe funkcje mózgu takie jak:

  • Filtracja sensoryczna (poprawie ulega uwaga, koncentracja, zmniejsza się roztargnienie, nadpobudliwość, impulsywność)
  • Przetwarzanie sensoryczne (poprawie ulega rozumienie, poczucie czasu, umiejętności organizacyjne, pamięć robocza, pamięć krótko- i długoterminowa)
  • Lateralizacja (poprawia się mowa i język, czytanie, pisanie, kreatywność, rozwiązywanie problemów)
  • Integracja międzypółkulowa (widoczna poprawa umiejętności fizycznych, rysowania, pisania, małej i dużej motoryki, lepszy balans i koordynacja ruchowa, czucie głębokie)
  • Równowaga międzypółkulowa (samoocena, pewność siebie, stan emocjonalny, zachowanie, umiejętności społeczne)

Dzieci w czasie słuchania mogą bawić się, rysować albo czytać. Dorośli w tym czasie mogą się zrelaksować, np. zamknąć oczy, spokojnie oddychać. Dobrze jest ograniczyć rozmowy, gdyż może to być utrudnione ze względu na używanie słuchawek. Trening jest równie efektywny gdy jest słuchany w stanie czuwania, jak i podczas snu. Dzieci, które nie lubią mieć założonych słuchawek bądź nie potrafią skoncentrować uwagi przynajmniej pół godziny, mogą słuchać programu w czasie snu, zarówno w dzień jak i w nocy.


Uczestniczenie w Neuroakustycznym Treningu Mózgu SAS jest przyjemne i proste – procesy przebiegające w mózgu podczas słuchania, zachodzą w sposób naturalny, nie wymagają skupienia uwagi.


Co warto wiedzieć?

  • terapia planowana jest indywidualnie dla każdego klienta,
  • prosta w zastosowaniu – muzyki można odsłuchiwać poprzez aplikację lub na platformie internetowej,
  • odbierana jest za pomocą słuchawek przewodowych, stereofonicznych, zakrywających uszy
  • programy terapeutyczne trwają zwykle 30-60 minut dziennie, najczęściej realizowane są w cyklach 12- lub 24-dniowych.

Trening jedzenia

Trening jedzenia- to terapia karmienia obejmująca pracę z dzieckiem oraz jego rodziną. Polega na oswajaniu dziecka z jedzeniem, jego konsystencją, zapachem i fakturą poprzez zabawę. To niwelowanie lęku dziecka związanego z jedzeniem. Często połączona jest z elementami metody integracji sensorycznej. Celem zajęć jest rozszerzenie menu dziecka.


Integracja odruchow
ustno-twarzowych
wg. S. Masgutowej

Integracja odruchów twarzy - opóźnienia w integracji odruchów twarzy hamują rozwój mowy i artykulacji. Odruchy twarzy to reakcje ciała i mózgu, które aktywizują motorykę obszarów mimicznych twarzy i górnej części ciała w odpowiedzi na bodźce sensoryczne zewnętrzne i wewnętrzne. Każdy odruch pełni swoją funkcję: jedzenia, szukania ustnego, oddychania, pozycji głowy i ciała, artykulacji i mowy. Odruchy twarzy pojawiają się i rozwijają już w okresie prenatalnym, a dojrzewają i integrują wraz z upływem okresu niemowlęcego. Istnieją odruchy, które są aktywne przez całe życia i funkcjonują razem z kontrolowanymi nawykami ruchowymi twarzy. Odruchy twarzy potrzebują właściwego procesu rozwoju i dojrzewania. Muszą być zintegrowane, aby schematy ruchów związanych z jedzeniem, mową, wyrażaniem emocji czy komunikacją mogły prawidłowo i dobrze funkcjonować. Integracja polega na doprowadzeniu tych odruchów do takiego stanu, w którym zaczną współpracować z systemami odruchów na wyższym poziomie. Proces ten polega w adekwatnej regulacji motoryki twarzy: kontroli, płynności, nastawienia na cel, rytmu, odpowiedniej siły, prędkości reakcji i akcji oraz innych.


Terapia miofunkcjonalna

Terapia miofunkcjonalna polega na wspomaganiu mięśni kompleksu ustno-twarzowego, a jej celem jest uzyskanie prawidłowej pozycji spoczynkowej języka, prawidłowego, dojrzałego sposobu połykania oraz wzmocnienie mięśnia okrężnego warg. Oprócz ćwiczeń usprawniających pracę warg i języka ważne miejsce w terapii zajmują aktywności proprioceptywne, które ułatwiają prawidłowe planowanie i prowadzenie ruchu, koordynację pracy mięśni i regulacje napięcia mięśniowego.
Wskazania:

  • obniżone napięcie w obszarze ustno-twarzowym,
  • nieprawidłowa pozycja spoczynkowa języka,
  • nieprawidłowe połykanie,
  • nadmierne ślinienie,
  • seplenienie międzyzębowe,
  • jako uzupełnienie leczenia ortodontycznego.

Diagnoza przetwarzania słuchowego

Diagnoza przetwarzania słuchowego – jest zalecana dzieciom, które mają:

  • problemy ze skupieniem uwagi na informacjach podawanych ustnie (szczególnie gdy w otoczeniu jest szum, hałas)
  • problemy z wykonywaniem złożonych poleceń
  • słabo rozwiniętą umiejętność słuchania (nie reagują lub proszą o powtórzenie poleceń)
  • słabe oceny, pomimo inteligencji w normie
  • słabą pamięć słuchową
  • trudności językowe (np. mieszają sekwencje sylab i mają problem z rozwijaniem słownictwa oraz rozumieniem języka)
  • trudności w czytaniu, prawidłowej pisowni, ortografii
  • trudności z nauką języka obcego

U wielu dzieci z dysleksją, trudnościami w uczeniu się, SLI lub ADHD to właśnie zaburzenia przetwarzania bodźców słuchowych są przyczyną trudności w uczeniu się na drodze słuchowej. Trudności z przetwarzaniem dźwięków maja również osoby z niedosłuchem oraz dzieci, które często chorowały na zapalenie ucha środkowego lub miały przerośnięty migdałek gardłowy. Diagnoza polega na badaniu słuchu za pomocą profesjonalnego audiometru oraz badaniu wyższych funkcji słuchowych.
Skuteczną pomocą w przypadku zaburzeń przetwarzania słuchowego są treningi słuchowe.


Fizjoterapia

Fizjoterapia jest nauką medyczną, której zadaniem jest utrzymywanie, rozwijanie i przywracanie zdolności ruchowych organizmu. Fizjoterapia pediatryczna to inaczej fizjoterapia dzieci w wieku rozwojowym. Podejmowane działania terapeutyczne mają na celu przywrócenie i utrzymanie sprawności ruchowej, wyuczenie prawidłowych nawyków ruchowych u dzieci oraz przygotowanie ich do prowadzenia zdrowego trybu życia. Podstawą do ustalenia zindywidualizowanego programu terapii jest wnikliwa diagnostyka obejmująca wywiad z rodzicem, obiektywną ocenę fizjoterapeutyczną rozwoju dziecka oraz obserwację spontanicznej aktywności. Wskazania do fizjoterapii dzieci i niemowląt obejmują szerokie spektrum schorzeń i dysfunkcji układu nerwowego, sensorycznego czy też aparatu ruchu.


Terapia czaszkowo-krzyżowa

Terapia czaszkowo-krzyżowa jest odłamem osteopatii polegającym na uciskaniu i manipulacji punktów w obszarze czaszki, miednicy, przepony czy klatki piersiowej. Pozwala przywrócić organizmowi dobrą równowagę fizyczno-emocjonalną i balans w aktywności układu nerwowego. Spektrum jej działania jest szerokie, jednak najczęściej stosowana jest w przypadku różnego rodzaju zaburzeń w sferze somatycznej oraz psychicznej, takich jak: bóle, wady postawy, problemy ze snem i koncentracją, zaburzenia nerwowe oraz emocjonalne, a także alergie.


TUSIAKI

Zajęcia w ramach treningu umiejętności społecznych, które jednocześnie wspierają rozwój emocjonalny dzieci. Podczas zajęć uczymy się budować dobre relacje z rówieśnikami, identyfikować i wyrażać swoje emocje, komunikować się z innymi oraz rozwijamy świadomość własnego ciała i poczucie granic osobistych. Zajęcia TUSIAKI skierowane są do dzieci, które mają trudność w inicjowaniu kontaktów z rówieśnikami, adaptacją do nowych sytuacji, współpracą, reagowaniu w sposób nieadekwatny w silnych emocjach. Z zajęć skorzystają również dzieci, którym przyda się nauka asertywności, radzenia sobie z niepowodzeniami czy rozpoznawania emocji u siebie lub u innych osób. Spotkania odbywają się w formie modułów (10 spotkań), raz w tygodniu i trwają 45 minut. Zajęcia prowadzone są przez dwóch trenerów umiejętności społecznych, których narzędziami pracy są zajęcia w kole, odgrywanie scenek, elementy sensoplastyki, bajki terapeutyczne, gry planszowe lub karciane i wiele innych.


CZYTANKI

Cotygodniowe zajęcia wspomagające naukę czytania, które odbywają się w małych grupach. Poza nauką czytania, ćwiczona jest również koncentracja, pamięć, analiza i synteza wzrokowa oraz słuchowa. Pracujemy w dwóch grupach wiekowych: 6-7 lat oraz 8-9 lat. Zajęcia trwają 45 minut.


Psychoterapia Rodzinna

Psychoterapia rodzinna jest formą pracy terapeutycznej, która skupia się na interakcjach, komunikacji i dynamice pomiędzy członkami rodziny. Wskazania do psychoterapii rodzin:

  • wystąpienie sytuacji powodującej kryzys w rodzinie tj. choroba, śmierć, rozwód itp.
  • zmiana warunków życiowych rodziny,
  • trudności w komunikacji między członkami rodziny, wzajemnych relacjach, konflikty,
  • problemy dot. dzieci – niewłaściwe zachowania, zaburzenia, trudności w funkcjonowaniu,

Terapia rodzinna staje się pomocna gdy trudne doświadczenia i cierpienia stają się udziałem całej rodziny. W wielu poważnych chorobach, zaburzeniach jest ona elementem kompleksowego leczenia. Psychoterapia rodzin to spotkanie wszystkich członków rodziny zamieszkujących wspólnie. Polega na rozmowie, której celem jest dotarcie do źródeł trudności i wypracowanie sposobów na ich przezwyciężenie, poprawa relacji. To spotkania, gdzie w bezpieczny sposób rozmawia się, wyraża swoje emocje, potrzeby, uruchamia zasoby rodziny, szuka rozwiązania trudności. Na sesjach tworzy się atmosferę wzajemnego słuchania, rozumienia i akceptowania różnych perspektyw. Sesje psychoterapii rodzinnej trwają 60 minut, częstotliwość spotkań ustalana jest indywidualnie z terapeutą w zależności od potrzeb rodziny, najczęściej raz na 2 tygodnie.